Όταν ακούς αυτό το κρακ
Είναι εκείνη η στιγμή που η
καρδιά σου σπάει. Είναι η στιγμή που κάποιος που αγαπάς όσο τίποτα άλλο σε
κάνει να μένεις με το στόμα ανοιχτό. Όλοι μας έχουμε ζήσει μία ή και παραπάνω
τέτοιες φορές.
Και όμως, η καρδιά
ακούγεται όταν σπάει. Και πονάει απίστευτα πολύ…
Γιατί οι εμείς οι άνθρωποι
πληγώνουμε τους άλλους? «Τα λόγια είναι μαχαίρια» , το ξέρουμε όλοι , όπως
επίσης και ότι «η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει» που λέει και ο
λαός. Γιατί όμως εμείς δεν μπορούμε να τη δαμάσουμε?
Το άδικο είναι ένα κίνητρο
που την παρακινεί ν’ αρχίσει το ‘’τσάκισμα’’. Το άδικο μιας λέξης, μιας ιδέας
που υπονοήθηκε, μιας φαντασίας και κατάστασης που δημιουργήθηκε… Δεν πρέπει
όμως να αφηνόμαστε σ’ αυτό. Δεν πρέπει να χάνουμε τα άτομα που αγαπάμε έτσι
απλά.
Όταν αγαπάς αληθινά κάνεις
υποχωρήσεις και βάζεις στην άκρη υπερηφάνειες. Όταν αγαπάς αληθινά, αγαπάς
ανιδιοτελώς, αγαπάς χωρίς σκέψη. Και αν κάτι σε ‘’τρώει’’ μέσα σου… ε, ‘’φά το’’ και εσύ!
Όλοι κάνουμε λάθη τέτοιου τύπου. Όλοι με τα λόγια
μας έχουμε πληγωθεί και έχουμε πληγώσει. Λίγοι όμως είναι αυτοί που έχουν
γυρίσει έγκαιρα και έχουν πει «Συγγνώμη. Έκανα λάθος.»…
Η Συγγνώμη είναι Μεγάλη και
Δύσκολη λέξη… αλλά αξίζει όσο όλο το χρυσό της γης…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου