"A dreamer is one who can only find his way by moonlight, and his punishment is that he sees the dawn before the rest of the world."
Oscar Wilde

Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου 2013

«Στα μέσα και στα έξω» Ένας μοναδικός τρόπος για να περάσεις την ώρα σου στο λεωφορείο, στο τρένο, στο τραμ…

 Ο φοιτητής- κάτοχος αυτοκινήτου (που το χρησιμοποιεί!) στην εποχή μας είναι είδος προς εξαφάνιση. Έτσι λοιπόν, οι περισσότεροι από μας έχουμε την τύχη και την ατυχία να περιοριζόμαστε στην καθημερινή μετακίνηση με τα τρία Μ. Πόσοι όμως από εμάς προσέχουμε τι συμβαίνει γύρω μας την ώρα που τα μαγαζιά και τα σπίτια μας προσπερνάνε και λεπτό προς λεπτό πλησιάζουμε στον προορισμό μας; Πόσοι τολμούν να παρατηρήσουν τι συμβαίνει εντός και εκτός τρόλεϊ, λεωφορείου, μετρό, αντί να μισοκοιμούνται ακούγοντας τον αγαπημένο τους σταθμό ή την αγαπημένη τους playlist; ...

Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2013

Περίεργη Νύχτα... Πανσέληνος

Κάθε πανσέληνος τα ίδια. Εσωτερική αναζήτηση, αναμνήσεις που χτυπούν μανιασμένα ξεπροβάλλοντας απ'το πουθενά, ερωτηματικά παλιά και νέα σαν να μην έφταναν τα ήδη υπάρχοντα.

Με μοναδική παρέα τη φίλη μου τη σελήνη, στην μηνιαία πρεμιέρα της και καμιά δεκαριά κεράκια βανίλιας, ή που θα βρω μια άκρη ή που θα αυτοπυρποληθώ με τα ρεσό. Δεν ξέρω γιατί αυτή η συγκεκριμένη νύχτα κάθε μήνα με επηρεάζει τόσο. Μπορεί να μην είναι έτσι μόνο για μένα βέβαια... Αλλά είναι τόσο έντονο αυτό που νιώθω...

"Every sense hightened, every thought, every weakness, every wound reopens" Μέσα σε αυτήν την πρόταση περιγράφονται απλά μεν αλλά όλα....

Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου 2013

Μια ακόμα ιστορία. Το τέλος; Θα δείξει...

Ήταν κάποτε ένα χωριατόπαιδο που πάντοτε ονειρευόταν να γίνει μεγάλος και τρανός πολεμιστής. Από πιτσιρικάς ακόμα μυούσε τον εαυτό του στην τέχνη του πολέμου. Καθόταν με τις ώρες και κράδαινε το σπαθί του, ενώ όλα τ' άλλα παιδιά της ηλικίας του έπαιζαν ώρες ατελείωτες δίπλα στο ποτάμι τα καλοκαίρια και στους δρόμους και τα σπίτια τον υπόλοιπο χρόνο. Όλη τη μέρα γυμναζόταν και μάθαινε να χειρίζεται κάθε λογής όπλο. Τα βράδια έτρεχε στο δάσος, έφτανε μέχρι τις όχθες του ποταμού και αφού γέμιζε το στομάχι του με δροσερό νερό απ' την πηγή εκεί δίπλα, ξάπλωνε στο χώμα δίπλα στο τρεχούμενο νερό. Του άρεσε να κοιτάζει τ' αστέρια που άστραφταν στον ουρανό σαν μικροσκοπικά διαμάντια. Τους είχε βγάλει και ονόματα και κάθε βραδιά έπλαθε καινούργιες ιστορίες γι' αυτά, γεμάτες φαντασία. Ήταν μοναχικός και αυτοί ήταν οι μοναδικοί φίλοι του. Πραγματικοί φίλοι...

Πέμπτη 2 Μαΐου 2013

Θεωρίες περί συναισθημάτων

Τι είναι ο έρωτας και τι είναι η αγάπη; Πόσο εύκολα τα νιώθει κανείς και πόσο εύκολα τα χάνει;

Είναι μπερδεμένες έννοιες για πολλούς. Έρωτας είναι η ανάγκη σου να γνωρίσεις τον άλλον. Όπως τα σκυλιά, που αρχίζουν να μυρίζουν το ένα το άλλο. Αυτό είναι έρωτας. Οι πρώτοι 4-5 μήνες μιας σχέσης. Όταν όμως γνωρίσεις τον άλλον και περάσει ο έρωτας… Τι είναι αυτό που σε κρατάει; Ή μάλλον τι θα έπρεπε να είναι αυτό που θα σε κρατήσει; Για μένα είναι η αγάπη. Η πραγματική έννοια της αγάπης. Το να σ’ αρέσει δηλαδή η μυρωδιά που μύρισες όταν ήσουν ερωτευμένος και να μην θες να την αφήσεις να φύγει, γιατί πολύ απλά δεν μπορείς χωρίς αυτήν. Χωρίς αυτή νιώθεις μισός. Και τα μισά δεν μπορούν να επιβιώσουν.
 Και όταν το νιώθεις αυτό ξέρεις πως είναι αληθινό. Πως είσαι αληθινός. Δεν μπορεί να τελειώσει το συναίσθημα. Δεν έχει ημερομηνία λήξης και δεν έχει κουμπάκι να το ανάβεις και να το σβήνεις όποτε θες σα λάμπα. Είναι αέναο. Και πρέπει να έχεις κότσια για να το κρατήσεις. Ή μάλλον πρέπει να έχεις κότσια για να αποδεχτείς τι σου συμβαίνει και να μην λες ψέματα στον εαυτό σου γιατί φοβάσαι. Φοβάσαι ότι θα σε καταναλώσει. Ότι θα πλημμυρίσεις από κάτι πέρα από σένα, πιο μεγάλο, που δεν μπορείς να το ελέγξεις. Μα η αγάπη αυτό είναι! Η αγάπη δεν είναι για τους δειλούς. Οι δειλοί πεθαίνουν… Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Τετάρτη 26 Δεκεμβρίου 2012

Θύμα ή Θήτης...;

Σ’ αυτή τη ζωή έχεις την επιλογή να είσαι θύμα ή θήτης...

 Ως θύμα μία ζωή παραμένεις στην αφάνεια, στο περιθώριο. Το φερόμενο ως καλό παιδί που πάντα δεν μιλάει, που σκύβει το κεφάλι και δέχεται εντολές, που αν τον αδικήσει κάποιος δεν μιλάει, δεν αντιδρά. Αν αυτόν τον ρόλο έχεις επιλέξει στη ζωή σου, τότε ετοιμάσου για πολύ εκμετάλλευση. Προετοίμασε τον εαυτό σου να ζήσει με …

Παρασκευή 31 Αυγούστου 2012

Σκέψεις ενός ανθρωπάκου...

Τι γίνεται όταν κινδυνεύεις να χάσεις όλα αυτά που ξέρεις και αγαπάς; ... Λίγο οι συνθήκες, λίγο τα δεδομένα, λίγο η κακιά σου η τύχη και ο κόσμος γυρνάει ανάποδα… Το ανήσυχο πνεύμα, το ασυμβίβαστο μυαλό, το άτομο που κυνηγάει το διαφορετικό, μένει πλέον μόνο… Χωρίς όλα αυτά που είχε μάθει μέχρι τώρα, χωρίς τις εικόνες και τους ήχους που νιώθει οικεία. Απ’ τη μια στιγμή στην άλλη, όλα αλλάζουν...

Πέμπτη 19 Απριλίου 2012

ΑΡΘΡΟ 5


Όταν ακούς αυτό το κρακ

Είναι εκείνη η στιγμή που η καρδιά σου σπάει. Είναι η στιγμή που κάποιος που αγαπάς όσο τίποτα άλλο σε κάνει να μένεις με το στόμα ανοιχτό. Όλοι μας έχουμε ζήσει μία ή και παραπάνω τέτοιες φορές.

Και όμως, η καρδιά ακούγεται όταν σπάει. Και πονάει απίστευτα πολύ…

Τετάρτη 11 Απριλίου 2012

Ανακοίνωση


Ζητώ συγγνώμη απ' τους αναγνώστες. Το blog μου θα είναι για λίγες βδομάδες εκτός λειτουργίας λόγω διακοπών. Θα επιστρέψω δρυμίτερη και με νέα άρθρα και κεφάλαια! Αναμείνατε στην.. οθόνη σας!! Η συνέχεια μέτα το Πάσχα...

Με αγάπη,

Σελήνη

Δευτέρα 26 Μαρτίου 2012

ΒΙΒΛΙΟ 1- Μέρος 4ο


ΒΙΒΛΙΟ 1- Κεφ. 2 (συνέχεια)



Το επόμενο πρωί με βρήκε με δύο τεράστιους, μαύρους κύκλους κάτω απ’ τα πρησμένα μου μάτια. Όλο το βράδυ στριφογύριζα στο κρεβάτι μη μπορώντας να ξεφύγω από τους αλλεπάλληλους εφιάλτες. Αλλά ευτυχώς δεν θυμόμουν κανέναν απ’ αυτούς. Απλά ένιωθα ακόμα τον τρόμο που μου προκάλεσαν..

Παρασκευή 23 Μαρτίου 2012

ΒΙΒΛΙΟ 2 "Χαμένος Θεός" -Μέρος 3ο



ΒΙΒΛΙΟ 2


Χαμένος Θεός (Μέρος 3)


Kεφάλαιο 1 (συνέχεια)

Το ίδιο απόγευμα, μας οδήγησαν σ’ ένα δωμάτιο που έμοιαζε με αποθήκη και μας έδωσαν από ένα σακίδιο. Μας εξήγησαν πως μέσα σ’ αυτό θα βρίσκαμε κάποια βασικά πράγματα για την επιβίωσή μας όπως ένα μαχαίρι και ένα φλασκί με το απαραίτητο πρώτο νερό, μέχρι να βρούμε κατάλυμα και πηγή νερού, καθώς επίσης και ένα τετράδιο πένα και μελάνι. Ακόμα, μας ενημέρωσαν πως θα μέναμε μόνοι μας ,δεν θα είχαμε επικοινωνία μεταξύ μας παρά μόνο μία φορά στα τρία χρόνια. Αυτό ήταν απαραίτητο για να φτάσουμε στο επίπεδο της απόλυτης συγκέντρωσης, να επικεντρωθούμε στον σκοπό μας, στην εκπαίδευσή μας, χωρίς περισπασμούς...