«Στα μέσα και στα έξω» Ένας μοναδικός τρόπος για να περάσεις την ώρα σου στο λεωφορείο, στο τρένο, στο τραμ…

 Ο φοιτητής- κάτοχος αυτοκινήτου (που το χρησιμοποιεί!) στην εποχή μας είναι είδος προς εξαφάνιση. Έτσι λοιπόν, οι περισσότεροι από μας έχουμε την τύχη και την ατυχία να περιοριζόμαστε στην καθημερινή μετακίνηση με τα τρία Μ. Πόσοι όμως από εμάς προσέχουμε τι συμβαίνει γύρω μας την ώρα που τα μαγαζιά και τα σπίτια μας προσπερνάνε και λεπτό προς λεπτό πλησιάζουμε στον προορισμό μας; Πόσοι τολμούν να παρατηρήσουν τι συμβαίνει εντός και εκτός τρόλεϊ, λεωφορείου, μετρό, αντί να μισοκοιμούνται ακούγοντας τον αγαπημένο τους σταθμό ή την αγαπημένη τους playlist; ...

Περίεργη Νύχτα... Πανσέληνος

Κάθε πανσέληνος τα ίδια. Εσωτερική αναζήτηση, αναμνήσεις που χτυπούν μανιασμένα ξεπροβάλλοντας απ'το πουθενά, ερωτηματικά παλιά και νέα σαν να μην έφταναν τα ήδη υπάρχοντα.

Με μοναδική παρέα τη φίλη μου τη σελήνη, στην μηνιαία πρεμιέρα της και καμιά δεκαριά κεράκια βανίλιας, ή που θα βρω μια άκρη ή που θα αυτοπυρποληθώ με τα ρεσό. Δεν ξέρω γιατί αυτή η συγκεκριμένη νύχτα κάθε μήνα με επηρεάζει τόσο. Μπορεί να μην είναι έτσι μόνο για μένα βέβαια... Αλλά είναι τόσο έντονο αυτό που νιώθω...

"Every sense hightened, every thought, every weakness, every wound reopens" Μέσα σε αυτήν την πρόταση περιγράφονται απλά μεν αλλά όλα....

Μια ακόμα ιστορία. Το τέλος; Θα δείξει...

Ήταν κάποτε ένα χωριατόπαιδο που πάντοτε ονειρευόταν να γίνει μεγάλος και τρανός πολεμιστής. Από πιτσιρικάς ακόμα μυούσε τον εαυτό του στην τέχνη του πολέμου. Καθόταν με τις ώρες και κράδαινε το σπαθί του, ενώ όλα τ' άλλα παιδιά της ηλικίας του έπαιζαν ώρες ατελείωτες δίπλα στο ποτάμι τα καλοκαίρια και στους δρόμους και τα σπίτια τον υπόλοιπο χρόνο. Όλη τη μέρα γυμναζόταν και μάθαινε να χειρίζεται κάθε λογής όπλο. Τα βράδια έτρεχε στο δάσος, έφτανε μέχρι τις όχθες του ποταμού και αφού γέμιζε το στομάχι του με δροσερό νερό απ' την πηγή εκεί δίπλα, ξάπλωνε στο χώμα δίπλα στο τρεχούμενο νερό. Του άρεσε να κοιτάζει τ' αστέρια που άστραφταν στον ουρανό σαν μικροσκοπικά διαμάντια. Τους είχε βγάλει και ονόματα και κάθε βραδιά έπλαθε καινούργιες ιστορίες γι' αυτά, γεμάτες φαντασία. Ήταν μοναχικός και αυτοί ήταν οι μοναδικοί φίλοι του. Πραγματικοί φίλοι...

Θεωρίες περί συναισθημάτων

Τι είναι ο έρωτας και τι είναι η αγάπη; Πόσο εύκολα τα νιώθει κανείς και πόσο εύκολα τα χάνει;

Είναι μπερδεμένες έννοιες για πολλούς. Έρωτας είναι η ανάγκη σου να γνωρίσεις τον άλλον. Όπως τα σκυλιά, που αρχίζουν να μυρίζουν το ένα το άλλο. Αυτό είναι έρωτας. Οι πρώτοι 4-5 μήνες μιας σχέσης. Όταν όμως γνωρίσεις τον άλλον και περάσει ο έρωτας… Τι είναι αυτό που σε κρατάει; Ή μάλλον τι θα έπρεπε να είναι αυτό που θα σε κρατήσει; Για μένα είναι η αγάπη. Η πραγματική έννοια της αγάπης. Το να σ’ αρέσει δηλαδή η μυρωδιά που μύρισες όταν ήσουν ερωτευμένος και να μην θες να την αφήσεις να φύγει, γιατί πολύ απλά δεν μπορείς χωρίς αυτήν. Χωρίς αυτή νιώθεις μισός. Και τα μισά δεν μπορούν να επιβιώσουν.
 Και όταν το νιώθεις αυτό ξέρεις πως είναι αληθινό. Πως είσαι αληθινός. Δεν μπορεί να τελειώσει το συναίσθημα. Δεν έχει ημερομηνία λήξης και δεν έχει κουμπάκι να το ανάβεις και να το σβήνεις όποτε θες σα λάμπα. Είναι αέναο. Και πρέπει να έχεις κότσια για να το κρατήσεις. Ή μάλλον πρέπει να έχεις κότσια για να αποδεχτείς τι σου συμβαίνει και να μην λες ψέματα στον εαυτό σου γιατί φοβάσαι. Φοβάσαι ότι θα σε καταναλώσει. Ότι θα πλημμυρίσεις από κάτι πέρα από σένα, πιο μεγάλο, που δεν μπορείς να το ελέγξεις. Μα η αγάπη αυτό είναι! Η αγάπη δεν είναι για τους δειλούς. Οι δειλοί πεθαίνουν… Κυριολεκτικά και μεταφορικά.