Κάθε πανσέληνος τα ίδια. Εσωτερική αναζήτηση, αναμνήσεις που χτυπούν μανιασμένα ξεπροβάλλοντας απ'το πουθενά, ερωτηματικά παλιά και νέα σαν να μην έφταναν τα ήδη υπάρχοντα.
Με μοναδική παρέα τη φίλη μου τη σελήνη, στην μηνιαία πρεμιέρα της και καμιά δεκαριά κεράκια βανίλιας, ή που θα βρω μια άκρη ή που θα αυτοπυρποληθώ με τα ρεσό. Δεν ξέρω γιατί αυτή η συγκεκριμένη νύχτα κάθε μήνα με επηρεάζει τόσο. Μπορεί να μην είναι έτσι μόνο για μένα βέβαια... Αλλά είναι τόσο έντονο αυτό που νιώθω...
"Every sense hightened, every thought, every weakness, every wound reopens" Μέσα σε αυτήν την πρόταση περιγράφονται απλά μεν αλλά όλα....
Κάποτε, κάποιος μου είπε πως οι γυναίκες κάτι παθαίνουμε με την πανσέληνο γιατί έχουμε μεγαλύτερη ποσότητα νερού μέσα μας. Είχα γελάσει πολύ τότε. Τώρα καταλαβαίνω πως μέσα σ' αυτά τα αφελή λόγια κρυβόταν μια αναπάντητη, μεγάλη αλήθεια, απροσδιόριστη. Όντως κάτι συμβαίνει με εμάς. Με όλους τους ανθρώπους. Ή έστω με κάποιους από εμάς. Τα πεδία θα έλεγε κανείς. Τι να πω, δεν το 'χω ψάξει. Ότι και να είναι πάντως, εγώ το ονομάζω Μαγεία.
Άπαξ λοιπόν και δέχομαι πως οφείλεται στην Μαγεία όλο αυτό που νιώθω, δεν μπορώ παρά να καταλήξω στο εξής: Μαγεία είναι ενέργεια και ανάλογα με το τι θέλεις, πόσο αγνές είναι ή δεν είναι οι σκέψεις και οι επιθυμίες σου, "χρωματίζεται" και η Μαγεία. Μπορεί να γίνει καλή ή κακιά. Εποικοδομητική ή καταστροφική. Ναι ναι... Είναι στο χέρι μου, στο χέρι σου, στο χέρι του καθενός το τι χρώμα θα πάρει. Πρωτότυπο ε; Κι όμως είναι αλήθεια. Είπαμε η ενέργεια καθοδηγείται από τις επιθυμίες και την δική μας αύρα.
Θα μπορούσα λοιπόν να προσομοιάσω το τι συμβαίνει σήμερα μέσα μου σαν έναν τεράστιο, δαιδαλώδη λαβύρινθο με πολλές παγίδες και τέρατα σε κάθε σκοτεινή γωνιά. Προχωρώ μέσα σ' αυτόν και πολεμάω. Υπάρχουν τέρατα όπως τα έχουμε όλοι μας εικόνα στο μυαλό μας αλλά υπάρχουν και αυτά τα "τέρατα" που είναι τόσο δύσκολο να τα αντιμετωπίσεις, με αποκορύφωμα τον ίδιο σου τον εαυτό. Θέλει πολλά κότσια και αντοχές για να το κάνεις αυτό, ειδικά ψυχικές. Είναι άκρως ψυχοφθόρα διαδικασία και δεν αφήνει περιθώρια για εγωισμούς, κρυψινισμούς και παρωπίδες. Για να βρεις το εγώ σου και να φτάσεις στο βέλτιστο για σένα προϋποθέτει να "αφήσεις" το εγώ σου, να το μειώσεις για να το ξανανεβάσεις, να το ξαναχτίσεις σε γερά θεμέλια αφού πρώτα το έχεις γκρεμίσει από τα προηγούμενα σαθρά.
Εγώ πάντως ακόμα πολεμάω τους δαίμονες μου. Ακόμα δεν έχω καταφέρει να βγω στο τέλος του λαβύρινθου και ήδη έχω λαβωματιές... Καλή τύχη λοιπόν...
Σελήνη
Με μοναδική παρέα τη φίλη μου τη σελήνη, στην μηνιαία πρεμιέρα της και καμιά δεκαριά κεράκια βανίλιας, ή που θα βρω μια άκρη ή που θα αυτοπυρποληθώ με τα ρεσό. Δεν ξέρω γιατί αυτή η συγκεκριμένη νύχτα κάθε μήνα με επηρεάζει τόσο. Μπορεί να μην είναι έτσι μόνο για μένα βέβαια... Αλλά είναι τόσο έντονο αυτό που νιώθω...
"Every sense hightened, every thought, every weakness, every wound reopens" Μέσα σε αυτήν την πρόταση περιγράφονται απλά μεν αλλά όλα....
Κάποτε, κάποιος μου είπε πως οι γυναίκες κάτι παθαίνουμε με την πανσέληνο γιατί έχουμε μεγαλύτερη ποσότητα νερού μέσα μας. Είχα γελάσει πολύ τότε. Τώρα καταλαβαίνω πως μέσα σ' αυτά τα αφελή λόγια κρυβόταν μια αναπάντητη, μεγάλη αλήθεια, απροσδιόριστη. Όντως κάτι συμβαίνει με εμάς. Με όλους τους ανθρώπους. Ή έστω με κάποιους από εμάς. Τα πεδία θα έλεγε κανείς. Τι να πω, δεν το 'χω ψάξει. Ότι και να είναι πάντως, εγώ το ονομάζω Μαγεία.
Άπαξ λοιπόν και δέχομαι πως οφείλεται στην Μαγεία όλο αυτό που νιώθω, δεν μπορώ παρά να καταλήξω στο εξής: Μαγεία είναι ενέργεια και ανάλογα με το τι θέλεις, πόσο αγνές είναι ή δεν είναι οι σκέψεις και οι επιθυμίες σου, "χρωματίζεται" και η Μαγεία. Μπορεί να γίνει καλή ή κακιά. Εποικοδομητική ή καταστροφική. Ναι ναι... Είναι στο χέρι μου, στο χέρι σου, στο χέρι του καθενός το τι χρώμα θα πάρει. Πρωτότυπο ε; Κι όμως είναι αλήθεια. Είπαμε η ενέργεια καθοδηγείται από τις επιθυμίες και την δική μας αύρα.
Θα μπορούσα λοιπόν να προσομοιάσω το τι συμβαίνει σήμερα μέσα μου σαν έναν τεράστιο, δαιδαλώδη λαβύρινθο με πολλές παγίδες και τέρατα σε κάθε σκοτεινή γωνιά. Προχωρώ μέσα σ' αυτόν και πολεμάω. Υπάρχουν τέρατα όπως τα έχουμε όλοι μας εικόνα στο μυαλό μας αλλά υπάρχουν και αυτά τα "τέρατα" που είναι τόσο δύσκολο να τα αντιμετωπίσεις, με αποκορύφωμα τον ίδιο σου τον εαυτό. Θέλει πολλά κότσια και αντοχές για να το κάνεις αυτό, ειδικά ψυχικές. Είναι άκρως ψυχοφθόρα διαδικασία και δεν αφήνει περιθώρια για εγωισμούς, κρυψινισμούς και παρωπίδες. Για να βρεις το εγώ σου και να φτάσεις στο βέλτιστο για σένα προϋποθέτει να "αφήσεις" το εγώ σου, να το μειώσεις για να το ξανανεβάσεις, να το ξαναχτίσεις σε γερά θεμέλια αφού πρώτα το έχεις γκρεμίσει από τα προηγούμενα σαθρά.
Εγώ πάντως ακόμα πολεμάω τους δαίμονες μου. Ακόμα δεν έχω καταφέρει να βγω στο τέλος του λαβύρινθου και ήδη έχω λαβωματιές... Καλή τύχη λοιπόν...
Σελήνη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου