ΑΡΘΡΟ 1

Boy!! You have issues!!!

Δεν ξέρω αν φταίει η μητέρα σου ή ο πατέρας σου, αλλά δείχνεις να αναζητάς να σ’ αγαπήσουν απεγνωσμένα!... Η μανία σου να κρεβατώνεις ότι κινείται, μπορεί και μάλλον οφείλεται στην ηλίθια λογική των ανδρών, στην εμμονή τους να πάνε με όσες πιο πολλές μπορούν (ΣΙΓΑ ΠΙΑ! ΟΛΕΣ ΤΑ ΙΔΙΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΚΕΙ ΚΑΤΩ!) και στην ανασφάλειά τους που τους βάζει στο τρυπάκι ενός ασταμάτητου κυνηγιού επιβεβαίωσης. Αυτό που βλέπω όμως είναι ότι προσπαθείς να δεθείς… Προσπαθείς να κάνεις τους άλλους (και πιο συγκεκριμένα ΤΙΣ άλλες) να σε αγαπήσουν. Αν ήθελες απλά sex θα χρησιμοποιούσες την άλλην χωρίς πολλά πολλά. To get laid δεν χρειάζεται και πολύ μπλα μπλα, ούτε πολύ συναίσθημα ούτε και πολύ προσπάθεια- κυνήγι.

Το θέμα που προκύπτει όμως…
είναι το γιατί να μπεις σε τόσο κόπο να αγαπηθείς και να δεθείς απ ‘ τη στιγμή που την κρίσιμη στιγμή την κάνεις με ελαφρά… Και το υποερώτημα… γιατί να μπεις σε τόσο κόπο αφού στο τέλος, αφού πάρεις αυτό που θέλεις (ή αποπειραθείς να πάρεις…) θα την κάνεις με ελαφρά?...

Ε λοιπόν, μετά από πολύ σκέψη νομίζω πως επιτέλους το βρήκα.

ΦΟΒΑΣΑΙ!!! Φοβάσαι γιατί ξέρεις ότι στην πραγματικότητα δεν έχεις όλα αυτά που προσπαθείς να πουλήσεις. Φοβάσαι πως θα αγαπήσεις πραγματικά και βαθειά και όταν θα είσαι εσύ αυτός που θα την πατήσεις.. η άλλη θα δει όλα σου τα ελαττώματα και θα είναι εκείνη που θα την κάνει και θα βρεθείς εσύ πληγωμένος..

Δεν φοβάσαι τη δέσμευση αυτή καθ’ αυτήν… Φοβάσαι την απόρριψη… Γι’ αυτό και ο αμυντικός σου μηχανισμός είναι να απορρίψεις πριν σε απορρίψουν… Παίρνεις τα πρώτα –καλά και γλυκά- συναισθήματα που έχουν στις αρχές όλες οι σχέσεις, παίρνεις το sex, παίρνεις στιγμές και προλαβαίνεις την «τριβή» και την ώρα που πέφτει η μάσκα της πλασματικής εικόνας που έχει ο ένας για τον άλλον… την γλιτώνεις…

Αλλά δεν είναι έτσι… Έχω να σε πληροφορήσω ότι είσαι λάθος… γιατί έτσι ΔΕΝ ΖΕΙΣ!... Αν δεν αφεθείς, αν δεν ρισκάρεις να πληγωθείς, αν δεν ρίξεις τον τοίχο γύρω σου, δεν θα νιώσεις ποτέ πραγματικά.. Δεν θα νιώσεις ποτέ πραγματικά τι πάει να πει να λιώνει ο άλλος για σένα, να δίνει τα πάντα για σένα, να σε σκέφτεται κάθε ώρα και λεπτό, να είναι πάντα εκεί όταν τον χρειάζεσαι..να σ’ αγαπάει… Δεν θα πάρεις όλες αυτές τις καλές στιγμές που τίποτα άλλο δεν μπορεί να σου δώσει πέρα από τον ίδιο τον άνθρωπο… Και η ζωή είναι στιγμές. Στιγμές και συναισθήματα. Την τελευταία σου στιγμή πάνω στη γη, την τελευταία σου στιγμή σ’ αυτήν την ζωή, δεν πρόκειται να θυμηθείς αυτές που έχουν περάσει απ’ το κρεβάτι σου, αλλά αυτές (και αυτούς) που έχουν περάσει απ’ την καρδιά σου.. Αυτούς και αυτές που σε έχουν αγγίξει στην ψυχή… όχι αλλού… Γι’ αυτό, μία συμβουλή…

TIP

Σταμάτα να φοβάσαι και να το παίζεις δήθεν… Δώσε μία ευκαιρία και δύο και τρείς και παραδώσου πραγματικά σε κάτι… ακόμα και αν στο τέλος φας τα μούτρα σου… Γιατί ακόμα και αν τα φας… σίγουρα θα έχεις κερδίσει πολύ πιο πολλά στην πορεία απ’ το να μην έδινες καθόλου χρόνο…

Το καλύτερο σ’ αυτήν τη ζωή είναι η διαδρομή, το ταξίδι… Ποιος την χέζει την Ιθάκη?... Δεν υπάρχει Ιθάκη… ;)